Til hovedsiden
Presentasjon Bøker Nye dikt Nytt Artiklar Tilbakemelding Lenker
 
   Tilbakemeldingartilbake    << 24 25 26 27 28 29 30 >>
 
Kva er grunnen?Posta av Erik Tolerud 17/03-13  14:03
Kva er grunnen til at biletkunst og anna kunst berre auser av avantgarde og ulike merkelappar medan norske forlag sine skjøre skjønnlitterære avdelingar, saman med litteraturakademia, skyr «avantgarde» som ufine ord eller dårleg lukt?


Posta av Helge    18/03-13  17:51
Nei, kven kan seie det. Eg veit ikkje, berre trur. Biletkunsten bruker eit internasjonalt språk, - er jo svært internasjonal i dag og har vel si eiga frigjorde verd, slik at han greier seg litt sjølv på ein skeiv måte.

Litteraturen blir derimot [trass i jobbinga til særleg Audun Lindholm for å få til ein ny nordisk arena, og trass i monaleg eksport og import av omsette/gjendikta bøker] sikkert og hovudsakleg eit nasjonalt domene styrt av den norske innkjøpsordninga - . Dette er nok viktig for tonen i omtalen av litteratur her til lands.

Dessutan var generasjonen som Jan Erik Vold høyrer til, ein generasjon som dominerte og også leverte avantgardistiske litterære bidrag til dei vanlege salskanalane utan at medlemmane i generasjonen ville vere særleg interesserte i å setje seg inn i teorien eller særleg interesserte i å teoretisere sjølve. Kanskje med unntak av Kjartan Fløgstad og Karin Moe. Avantgarde? Det må jo også seiast at til dømes Jan Erik Vold selde vekk ikkje så lite ifrå koffert, både av lyd og skrift på opplesingane og konsertane sine, og at Fløgstad og Moe har hatt sine kanalar og prosjekt milevis frå det mest borgarlege i den harde gjort og snevre utvikla vanlege institusjonen.


Posta av Helge    20/03-13  09:16
Så ille er det vel ikkje? Eg gidd ikkje skjelle i aust og vest, men prøver meg heller med resonnement & grunngjeving. Og eg vil inn på eit moment til (etter kvart).

Jo, dei fleste som uttaler seg formelt offentleg, meiner at det knapt finst avantgarde i norsk litteratur, har eg nok inntrykk av, om ikkje dette stakkarslege fråveret gjeld også heile fjøla av norske kunstuttrykk eller norsk musikk. For ti år sidan meinte til dømes ein dansk observatør/kommentator at det einast er dei to einslege diktutgjevingane på Kommet Forlag i året 1966 som er avantgarde i norsk litteratur. Han hadde nok lese, og forlese seg på, teori om ein ny «visuell» poesi.

Men i staden for å svare deg meir her, er eg i gang med artikkel som eg legg ut.



________________
Ps 25/3: Artikkelen er i gang - og liknar på kapittel i ei bok. Dessutan skreiv eg dikt om avantgardismen, herfrå to dikt som førebels lyder slik:


Det finst retningar i avantgarden,
det skulle berre mangle
Det står noko vanskeleg å leve opp til
Avantgarde er noko stort og sterkt,
men likevel aldri puslete og nærsynt
eller akademisk og kortsiktig
Det nye som avantgardismen riv med seg
og til oss, er ikkje sjølvtilstrekkeleg
eller slutten på noko
Når sola står opp
fangar synet opp fleire sansingar,
lydar kjem til, klårt at livet rører seg


Avantgardistane, dei som er det,
treng ikkje å vere samde
og sitje rundt bordet.
Avantardisme er ingen religion
som sviktar.




Posta av Helge    03/04-13  16:40
Jo, artikkel blei det. Det blei ein svær artikkel utav det, med moral og det heile. Og diktet over voks seg noko større.

Denne artikkelen er å finne her.


Ps 13/5-2013: Etter kvart blei det også ein artikkel om avantgarde versus postmodernisme .



Respons:*
Navn:*

Event. e-post:

Event. heimeside:

Fyll inn teksten på bildet nedenfor:*



 
Denne siden er laget av Kjartan Rykkja © 2004 - 2015 Helge Rykkja Logg inn