Til hovedsiden
  Heim  >  Nytt 2018  2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004 
 Des  Nov  Okt  Sep  Aug  Jul  Jun  Mai  Apr  Mar  Feb  Jan 

Nytt Apr 2011

Solidaritet i litteratur
Lørdag 30.

Kor går Forlaget Attåt?
Onsdag 27.

Dikt i 2011 -
Tirsdag 26.

Sakral dyrisk stemning
Tirsdag 19.

Monica Aasprongs debatt
Mandag 18.

Ved påsketider
Onsdag 13.

Historia
Tirsdag 12.

Song og dans
Fredag 8.

Wenche Foss er død
Tirsdag 5.

Eit krigsspel
Fredag 1.

Tirsdag 5. April 2011

Wenche Foss er død

Den allsidige og kjære kunstnaren Weche Foss blei bisett frå ei fullsett Oslo Domkyrkje på statens kostnad. Dette skjedde måndag 4. april. Bisetjinga blei følgd av Nrk fjernsynet.

Wenche Foss var kjend som ein allsidig skodespelar. I tillegg til sine kunstnarlege prestasjonar var Wenche Foss var også kjend for sine medmenneskelege eigenskaper. Eit av Wenche Foss sine favorittdikt, som ho siterte i samband med røynd livsfilosofi, har gått ut av norsk kanon. Ho gjenoppvekte likevel ofte diktet En hustavle - av Arnulf Øverland - med si fine endeframme Wenchske dikttolking:


Det er en lykke i livet
som ikke kan vendes til lede:
Det at du gleder en annen,
det er den eneste glede.

Det er en sorg i verden
som ingen tårer kan lette:
Den at det var forsent
da du skjønte dette.

Ingen kan resten av tiden
stå ved en grav og klage.
Døgnet har mange timer.
Året har mange dage.


Wenche Foss var ein glimrande og usentimental diktopplesar. Eit anna dikt som fekk ein ekstra fylde når Wenche Foss las det - på grunn av hennar eigne opne medmenneskelegheit - var Våre små søsken av Inger Hagerup:


Vi har en liten søster
vi har en liten bror
som er litt annerledes
enn andre barn på jord.

De kom til denne verden,
det vanskelige sted,
med mindre håndbagasje
enn vi er utstyrt med.

Vi voksne er så store
i gjerning og i ord.
Vår lille bror og søster
blir aldri riktig stor.

Vi har vår eng og åker.
Vi har vårt kjøpmannskap.
Og vi beregner livet
i vinning eller tap.

Det er så lett å skubbe
de små og svake vekk
og la dem stå tilbake
med hjelpeløse trekk.

Det er så lett å glemme:
Når siste båt skal gå
må alle passasjerer
la all bagasjen stå.

Da blir det kanskje lettest
for disse små, fordi
de bare har et hjerte
med sorg og glede i.

Og gleden er så deilig
Men sorgen er så trist.
Det har vår lille søster
og bror bestandig visst.

Så la oss gi dem gleden
til de skal gå ombord
med sine barnehjerter,
vår søster og vår bror.


Under bisetjinga blei det spela av eit eldre radioopptak, der Wenche Foss song Ingerid Sletten av Sillejord (med Rikard Nordraaks melodi til Bjørnsons tekst frå bondeforteljinga Arne). Dertil høyrde vi lese Stein Mehrens dikt Bak scenen .