Til hovedsiden
  Heim  >  Nytt 2018  2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004 
 Des  Nov  Okt  Sep  Aug  Jul  Jun  Mai  Apr  Mar  Feb  Jan 

Nytt Feb 2011

Stor stemme til intens tekst
Onsdag 23.

Parodiar og J. Ø. Flink
Torsdag 17.

Avantgardediskusjonar
Mandag 14.

Egypt i dikt?
Torsdag 10.

Orvil til musikk
Tirsdag 8.

Oppteljing av lyrikk -
Onsdag 2.

Torsdag 17. Februar 2011

Parodiar og J. Ø. Flink

I desse nye rettskrivingstider for nynorsken skal vi ta eit lite sveip innom reforma i 1938, reforma som blant anna skulle nærme bokmålet til nynorsken, altså fornorske bokmålet.

Motstandarar av mykje fornorsking i skriftmålet, slike som André Bjerke og Carl Keilhau, dei tok humoren i bruk og skapte den følgjande «fornorskinga» av Ja, vi elsker* (nest siste strofe, ei strofe som har vore omdiskutert):


Norske mann i folkeheimen,
takk din Gud, vær glad!
Landet hjalp han, trass det neimen
ikke lovde bra.
Alt det far har slåss og svetta,
mora di har grått,
har Vårherre stille retta,
så det slutta godt.


Ikkje sidan Jan Erik Vold gav ut Blikket i 1966 har det blitt gjeve ut ei heil bok med «lyddikt». No prøver Jon Øystein Flink seg i samlinga Roger på Cappelen Damm. Jon Øystein Flink er elles kjend som prosaforfattar. På tittelbladet av Roger står det «lyddikt». Men desse er likevel nokså langt ifrå 1960-tals konkretisme og Bengt Emil Johnsson - .

Lydane, ja. Når forfattaren skal gje att lydane i språket, seier det seg sjølv, at språktonen skiftar brått og at også målformene tar bråe sprang. (Derfor innleinga mi over.) Samstundes får eg ei sterk kjensle av at Flink søker det parodiske og går til ytterkantar i sine lange lyddikt. Lesaren må prøve å få lese dikta høgt. Forlaget burde ha vedlagt CD, meiner eg, skal det bli noko av det.

Korleis lyder så eit lyddikt - ? Her er første side av det 6 siders lange titteldiktet, som startar boka:

Rogerius Rogerius
Rrrrrrr å å å å å å å
geeeeer
Rogerius Rogerius
Roger meg hit
Roger meg der
Roger?

Rrrrrr
Her og der, Roger...


Ver merksam på boka sitt mellomparti (frå side 40), der kortare dikt som «Bare ikke» og «Piken fra anatomikammeret» og «Ål i kål» og «Hopp opp» og «Robin Hood» kjem på rekkje og rad. Her siterer eg det relativt lite lydnære, men avbrotne og parodiske Piken fra anatomikammeret (jamfør Wergeland, og jamfør krimforteljing):

Bare et øyeblikk
Jeg kjente henne!

Lett var det aldri. Ingen var snille
Men likevel i øynene
der så vi milde måne - akk
du stakkars ekle pike
se, en flekk på hennes kinn
- Visst faen er det henne
Rett over gata for oss
bodde hun i Moss

Selvfølgelig har jeg sett mange sånne
gjennom åra
det følgjer med
medisinstudiene

Det gjærer i norsk lyrikk. Og prosaforfattarar debuterer med dikt.


__________
* Ja vi elsker er sitert etter Yngvar Ustvedts «Splinten av troll-speilet» (Bokklubbens lyrikkvenner 1987).