|
Klassisk islandsk modernist
Tirsdag 22. April 2008 |
|
|
Han er ikkje ein ny poet, Steinn Steinarr. Han debuterer i 1934. Denne klassiske islandske modernisten kjem først no i vår tid ut som norsk breitt og fyldig dikt-utval. Tittel: Reise uten destinasjon. Forlag i Noreg er Bokvennen (2007). Eit solid arbeid med utval og gjendikting blei gjort av Kristian Breidfjord.
Og Breidfjord reflekterer grundig over gjendiktingsarbeidet som han gjer. Les forordet i boka. Forordet har fått noko av objektet Steinarr sin likeframme måte å forme på - og vere på. Vel, det byrjar på sogevis, slik: «En gang i midten av tenårene var jeg på min vante sommervisitt på Island, landet jeg vokste opp i.(...)» Styrken til Steinn Steinarr, som levde frå 1908 til 1958, er at han løper lina ut poetisk, slik som han får til her:
Diktet om veien
Se her gikk vi avsted
langs et gammelt veifár
i sluttet flokk.
Og vi tenkte djervt
at nei: kjente gikk før oss,
vi klarer oss nok.
Så fortsatte vi.
Det var ingen iblant oss
som kviet seg.
Da vi stanset opp.
Det var nattemørkt og øde
til alle sider,
og ingen vei.
Steinarr byrja som kommunist og endte sin veg som modernist, det er ei utvikling som ikkje er heilt eineståande for poetar, men heller ikkje det omvendte er eineståande. Og dette finn eg ikkje forunderleg. Her er da det kompromisslause diktet Selvportrett:
Jeg malte et ansikt på en vegg
i et avsidesliggende hus.
Det var et trett og sykt
og ensomt menneskes ansikt.
Og det stirret fra den murgrå veggen
ut i melkehvitt lys
et øyeblikk.
Det var mitt eget ansikt,
men dere så det aldri,
for jeg malte over det igjen.
Poeten er svært populær på Island, og eg kan skjøne det.
Ps 29/4-08:
I Aftenposten for 16. april ser eg no at Knut Ødegård har ein meir kritisk gjennomgang av omsetjingane til Kristian Breidfjord, men eg er ikkje så sikker på at alle innvendingane som Ødegård har, er like vektige.
|
|
|
|
|
|
