|
Dikt og vald
Torsdag 25. Oktober 2007 |
|
|
Diktnettstaden er paa Malta, ikkje i Noreg, noko alfabetet paa tastaturet syner, og slett ikkje i utlandet paa grunn av fotball, men heller pga dans. Eg kjenner Malta fraa eit besoek i ei veke for 12 aar sidan, og landet er vel noeyaktig det same europeiske turistlandet framleis i dag, sjoelv om ordstommen i spraaket fraa gammalt av er arabisk - .
I det tredje siste nytt'et formulerte eg at norsk lyrikk har faatt ein dikt-trend retta imot tettare bruk av konkrete tema , tema som eit middel til aa ta med lesaren gjennom boka. Her fraa Malta og dei store Caravaggio-utstillingane (den kjende italienske maalaren var nemleg paa roemmen hit i 1606) kan eg rapportere om ein beslekta utvikling i norsk lyrikk for 2007. Det er nemleg aa bruke generelt kraftige verkemiddel (slike verke-middel som ein lenge har brukt flust av i krimlitteraturen), lyrikken syner «harde» samfunn, meir blod og goerr.
Doeme er Vemund Solheim Aadland si tredje kjaerleiksbok i trilogien hans. For aa ta ein parallell til Caravaggio, saa hadde Caravaggio ein kompetanse for brutale og valdelege tema knytte opp til det gamle testamentet i bibelen, for aa seie det heilt stutt. Og slik maa eg da gaa fram her eg er paa reisefot, med relativt lite boeker rundt meg og lite notat pr i dag.
|
|
|
|
|
|
