Til hovedsiden
  Heim  >  Nytt 2017  2016  2015  2014  2013  2012  2011  2010  2009  2008  2007  2006  2005  2004 
 Des  Nov  Okt  Sep  Aug  Jul  Jun  Mai  Apr  Mar  Feb  Jan 

Nytt Okt 2007

Dikt og vald
Torsdag 25.

Collage i musikk
Søndag 21.

Dikt på tema
Søndag 14.

Beatpoesi i kortformat
Onsdag 10.

Sicko og Che
Tirsdag 9.

Ord i andre instans, Bergen
Tirsdag 2.

Tirsdag 2. Oktober 2007

Ord i andre instans, Bergen

Kor viktige er eigentleg orda i den store samanhengen? For nokre veker sidan såg eg Liv Holtskogs dikt Før orda er songen. Ja, diktet er kommi ut i Holtskog si nye diktsamling, men eg las det bak på Dag og tid:
Bylgjer bårar i barnebrystet

I strupen stig bublar frå ukjend djup

Ein liten tone voggar fram

Barnet gurglar

smiler i svevn

Gleda og songen

Ein kvitrande fryd før orda

Diktet fortel oss at noko kjem før orda, noko grunnleggjande kjem før. Og i ein paneldebatt laurdag under Audiatur, Bergen, spissformulerte Leevi Lehto, han er finsk diktar busett i Helsingfors, at: «Noko er meir grunnleggjande enn orda. Men kva så dette er, det har vi ikkje namn på.» (fritt omsett frå eit Lehtosk «barbarengelsk»)

Lehto, som for meg var nok ein poesifinne med fortid planta i politikken, grunngav språksynet sitt med følgjande observasjon (sitert frå 15.rad): «Språka er klassespråk.» Det er skjedd eit klimaskifte i synet på språk! For da eg i august skulle dikttolke bokstavteppa til Ottar Ormstad, blei det skapt følgjande spontane dikt:
Kvifor skal orda råde i verda?
Kvifor skal orda råde i verda?

- kvifor skal bokstavar leggjast på teppe?
er det fordi vi skal tenkje
og komme nærare kvarandre?

la ikkje orda få råde for mykje
la bokstavane få danse

vi må la armane få bokse
la armane få jobbe

la bakaren få bake lalala
og kua få gå på gras

la kua få snakke
dette er kanskje eit kvad til kua

kua er så glad i ø
Øøø!
Ø-lyden er ikkje ukjend på fransk: På Audiatur laurdag kveld drog 75-årige Jacques Roubaud sin «fisken sin song», med munnen open (=ø), liksom i vatn (dvs mime). Og da han enda meir skulle streke under alle poenga sine, drog Roubaud «den franske fisken sin song», på same måten, men slik at vi kunne sjå at rytmen gjekk på Marseillaisen sin rytme. Det var akkurat som om forsamlinga i Teatergarasjen blei letta - .

Barnebarnet mitt på snart seks fekk dessverre ikkje vori med på dette... Men ho fekk med seg Lehto sitt lange Norwegian ordsHordaland kunstsenter tidlegare på dagen og likte det. Diktet er skrivi på norsk, eit språk som Lehto ikkje kan, men som han les svært energisk. Berre synd for kommunikasjonen at det langstrekte lokalet som blei brukt, minner mest om eit landsmøte med dei leiande kadrane plassert på dei fremste radene - og kanskje «rølpen» heilt der bak - .

Også paneldebatten var der - , med sterke danske Mette Moestrup som motor; men det er ei anna soge. (Ho er kvass både som poet, som inter-vjuobjekt og som rolleanalytikar.) Festivalkatalogen er i år på 830 sider! Her er program, presentasjonar, dikt, essay m.m. Også på denne tredje festivalen er Paal Bjelke Andersen og Audun Lindholm allestadsnær-verande og intense. (Og Susanne Christensen var god konferansier på poesikvelden.) Vel. Eg nytta høvet til å finne, kjøpe Jacques Roubauds (omsette) lewis' mangfold av verdener og samtidig Caroline Bergvall sin eigenantologi (på engelsk) Fig. Med dei båe sin rykande autograf... Deretter drog eg til Kattuglebrotet.

Kontrollspørsmål: Er ikkje filmane
klassefilmar?

Nynorsk er eit nydemokratisk klassespråk.


Ps 3.okt: Litt meir frå Audiatur. Som svar på eit spørsmål frå Tyra T. Tronstad i tilbakemeldingsspalta mi brukte eg eit par deltakarar frå Audiatur, Tomomi Adachi og Linn Hansén , slik du ser 30/9 og 3/10. Elles ser de dei mange deltakarane, som eg ikkje fekk omtalt, på lenka over - og foto f.eks her .

Ny kontroll: Snakkar kyrne fransk - ? (I så fall kan Lehto berre snakke med dei, sidan han mest av alt er ein poesiambassadør.)